Rođen je 27. januara 1919. godine, u selu Godinje, opština Bar. Djetinjstvo je proveo u svom rodnom mjestu. Učiteljsku školu pohađao je u Cetinju, a završio je u Sarajevu, juna 1940. godine. Oktobra 1940. godine započeo je studije pedagogije i filozofije na Filozofskom fakultetu u Skoplju, koje je izbijanjem aprilskog rata 1941. godine, prekinuo. U toku rata bio je aktivni učesnik NOB-a.
Februara 1946. godine, nastavio je studije pedagogije i filozofije na Beogradskom univerzitetu, koje je završio juna 1947. Iste godine postavljen je za profesora Filozofije na prvoj višoj školi u Crnoj Gori - Višoj pedagoškoj školi na Cetinju.

U jesen 1949. godine postaje slušalac Instituta društvenih nauka u Beogradu, koji je osnovan radi formiranja vrhunskih stručnjaka iz oblasti društvenih nauka. Na Institutu je posebno proučavao filozofiju, sociologiju i političku ekonomiju. Po završetku Instituta, 1951. godine, imenovan je za profesora filozofije na Institutu, a po njegovom prestanku, predaje Istoriju filozofije na Visokoj novinarsko-diplomatskoj školi i filozofiju na Višoj partijskoj školi pri CK KPJ u Beogradu.
Kao stipendista francuske vlade, oktobra 1954. godine, odlazi u Pariz, na specijalizaciju i pripremu državnog doktorata na Sorboni, da bi, po isteku francuske stipendije, specijalizaciju nastavio kao stipendista jugoslovenske vlade.
Uporedo sa pripremom doktorata, pohađao je nastavu na Praktičnoj školi visokih studija (Ecole Pratique Des Hautes Etudes), na kojoj je juna 1962. godine diplomirao ekonomsko-socijalne nauke, a januara 1965. godine odbranio državni doktorat na Sorboni s odličnim uspjehom (mention tres honorable). U periodu od 1958. do 1963. godine bio je saradnik francuskog Nacionalnog centra naučnog iistraživanja (Centre National De La Recherche Scientifique) - sektor sociologije. 170 Godine 1963. zapošljava se u Institutu za radnički pokret u Beogradu, i u svojstvu naučnog savjetnika, rukovodi Centrom marksističkih studija i kao član Jugoslovenske redakcije za izdavanje Marks-Engelsovih djela, angažuje se na njihovom publikovanju.
Prilikom osnivanja Nastavničkog fakulteta u Nikšiću, matična komisija ovog fakulteta bira ga novembra 1977. godine, za redovnog profesora po pozivu i na ovom fakultetu predaje Istoriju filozofije i Istoriju marksizma. Ubrzo zatim, Filozofski fakultet u Novom Sadu bira ga za redovnog profesora po pozivu i na ovom fakultetu predaje Istoriju filozofije, Istoriju marksizma, Etiku i Socijalnu istoriju. Na tom fakultetu radi do penzionisanja 1987. godine.
Iz naučnih oblasti kojima se bavi (istorije filozofije, istori- je marksizma, etike i socijalne istorije) objavio je oko 50 radova. Član je više međunarodnih naučnih asocijacija: Internationale Geselschaft fur Dialektische Philosophie, Societas Hegeliana, Association meditéranéenne de philosophie, Societé des Amis de Raymond Aron, Association internationale des sociologues de Langue Francaise. Najvažnije objavljene knjige: La théorie marxiste de l’aliénation, 1964; Marksizam i filozofija, 1967; Marksistička teorija otuđenja, 1968; Istorijski i aktuelni značaj Marksove kritike Gotskog programam, 1976; Uzroci propasti i istorijske perspektive socijalizma, 1995.
Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 1. marta 1985, a za redovnog člana 26. novembra 1991. godine.
Živi u Beogradu.